شرح این قصه ی جانسوز نهفتن تا کی؟            آفتابی وسط روز نهفتن تا کی؟

زخمهایی که چو مرداب تناور شده اند          زیر گلواژه ی گلدوز نهفتن تا کی؟

سالهایی که گل آلود و لگدمال شدند          در پس پرده ی امروز نهفتن تا کی؟

گوشه ی عزلت و تنهایی و دلسردی و یأس           قسمت ماست ز نوروز نهفتن تا کی؟

کاش در دمدمه ی صبح سفر می کردیم        پای در پای قلاووز نهفتن تا کی؟

اشک را خوردن و بر آه گرهها بستن         خنده را در پس این پوز نهفتن تا کی؟

گر چه پنهان بکنم راز ز بیگانه و خویش        آفتابی پس اولدوز نهفتن تا کی؟

                    (فروردین هشتاد)

قلاووز:پیشرو کاروان و سپاه

اولدوز:ستاره